MySelf Research Şiir Denemelerim

Copyright © 1997-2006 Tunç Medeni

ŞİİR DENEMELERİM ya da DENEME ŞİİRLERİM, veyahut ŞİİR DENEYİMLERİM hatta DENEYİM ŞİİRLERİM...

YAZDIKLARIMA, KİTAP ADI DAHİ VERMİŞİM : 

YONGA

Tunç Medeni

İçindekiler:

1. DERDİN NE DİR EDİR NE

2. ISTANBUL DA BEN... O PERA VE

3. BAG DAT CAD DESİ

4. HAH!

5. KAÇIK KAAŞIK

6. YARAN SOHBET İ

7. HAYIRLI ALIŞVERİŞ!

8. FİNCANDAN ÇIKAN CAN

9. O AKARSU ÇIKMAZI

10. AĞLAMAK NAMINA

11. BA'HAR

12. SUMATRA, 26 ARALIK

13. O KUL YI LL IK YA ZI SI, DES TAN IM SI

14. 88

DERDİN NE DİR

EDİR NE

Edirne'nin gri rengi

Selimiye, 3 Şerefeli

Eski; II. Beyazıd Camii

noktaları nirengi.

Ben densiz;

Gündüz etrafta, etraflıca

Akşam yatakta

Gece kervan saray kafeterya barda..:

Edirne'nin:

boyu posu yerinde

kökleri ta derinde

Kazanova'dan Kırkpınar'a

İsimsiz kahr romanlarından

Levend”oğlu” Haluk'a.

Memleketin anasonu,

güneşin batısı burası. Sıla acısı

Ser hattın sırrına

çarpıp yansımada.

Sınır kuleleri, Karaağaç

Satıh, sinir harplerinin

Toplu-m bir-iki-m inin

Çukurca aynası.

Anasonun kıvamı,

Su ile karışıp da

degişmez esrâreng îz ini alması

Edrine de

Daha bir başka,

Belli ki bir daha, daha

bardak kaldırmazsan

ne yaparsın

bu kasvette,

insansın.

İnanir mısın?

Sanırsın, geçmiş

kopmuş yerinden

Geliyor üstüne.

Öğ'le geçmiş ki

Sis perdesi

Örtüyor, örteliyor

yaşanan denilenleri.

Ortalık sus pus.

Dersiniz sis-posların

tarih dersi…

Ve ya, kıyamete kadir

cennetin puslu günleri.

Yok ya da en güzeli;

Bir açıkhava müzesi konseri

Etrafta buhar makineleri

du-rumu, u-çurumu an-dıran

dum dum, dum- âni.

Kara-ağaç İs-tas(a)-yon'undaki

Asılı duran lokomotif

Satranç tahtasında

Tek başına nefs' eri

Gibi.

Ve oralarda

medeniyetin kalan tek dişi

bile var.

..

Ne diyeler Edirne, yola koyulayazalar mı?

..

Toplasan hepsini, kalan

Uzun zamanlardır -

Çin Çin gribi olan bir dişi.

Selimiye de ters bir lale

Bir mezar taşı

üzerinde taş'dığı

işlenmiş Palet ve Fırça…

Ama dur! Meriç Tunca

Bir şeyler mi mırıldanıyor yoksa.

.. ?

O-da, varsa, bir başka akına

Tunç Medeni

4/1/97

İs-tan-bul

(İs ters.. yön)

Istanbul da ben.. o Pera ve

Tarih, sıradan

kalender bir gün

bugünlük

mışıl mışıl kalkmışım yatağımdan

kıss..saca

duş almışım.

Sabahı kahvaltı ile yaşadım:

etrafıma yakındım

kendime yakınmadım..

Son rası, alt tarafı

coşkunca Barış ile

eni konu şımarmam.

Yu karısı

kızı karısı bo şaltmış

tası tarağı toplanmış

odaları.

Kral daireleri, zat î alleri

müzelik.

bir ajan dolu ki Pera,

konsol-Osma(n)lı,

sormayın gitsin!

Fakat,

bayram değil seyran değil.

-Bana kalsa

I st-an-bul nü- ans ama-

“Olimp-Ic” hiç degil.

Olsa olsa

çözük-uçkur skandalı,

tarihi Küve_t Sav Aş Kı

sonrası.

o dam dam altı; balkonlu:

şeyy , tan sofrası seriliyor karşımda

altından boynuzlanan H al iç

göz üm altında;

eski Istanbul'un altın boynuzu

artık, ayağa pas gümüş halhalı

vaktinde içmiş nektarını dol durup içinden kim içtiyse

şimdiyse

kasığımdan - kapış-pişik aramdan taşa'ğan kıs'um; Kasımpaşa ..

boynuzdan öz içenlerse

döl vurup

kokan ayak kabından

posa dikiyorlar iştahlarına.

har am vurup h ar man savurup

kuşaklara en güzel armağan

ser es ki uçan halı ser sin serri

ser, seri ver.

Tanrıçaların yarandığı ayna gibi yer

Serseri mayın Kolera yeri

Romanın çift yönlü hey keli,

sofra mozaiki, al ham am mer meri mer'i;

olmuş sana al kalb küt mono blok mermer.

surlar saraylar

yaşanan olaylar

roman gibi di i mi.

Ah bir es se sel götürse

son bir kez

-bir kez daha-

Ay kız . ay gız gııı.

Pey gamber gemisi.

amber gibi mis kokulu;

ambarları dolu: hayranları kulu.

Fıkh'rada da geçer;

Papazın yakarışı, el kitabı elinde.

En azından

gemi azığa almamış olsalardı

yine iyi, der-dik:

barakalar kalktı

tu zaklar azaldı.

Ne var ki

azan azgana:

Boyn' una ilmik;

dikişleri zor tutuyor.

Boğaz sa bir başka alem

-benim tar arf ‘ tan gözükmüyor-

iki yakası kıt a kana t, zor,

geriyor geliyor geçiniyor.

Bir gemi vuracak kıyıya-pir vuracak.

Her şey düz-ele-cek-cek cek. Çek çek sen de kaçırma.. *

balkona

konan yeni bir şey yok.

ama ah işte

bahar havası,

güneşli derme çatma

sonrası

pek-mez

pek hatırlamaz'ım..;

bi' tek yazıma uzanışım

zati tam tem izlik saati gelişi.

tarihi şamp - anca' - uan kapaklarının sergilen'işi.

31 katlinden kalan

sandalyaların kon ser ve ver ilişi ği,

takıntısı takırtısı O pera'nın.

tem'hiz e llerin gidişi

mini-barmenlerin kapı post-iti**

son ra sı…

Tunç Medeni

8.2.98

Pear palas pandıras

*söylen meyen, ay an ba'y an- ne kaldı ?

kaldı bir şeyler daha,

yazarken şunları

bunlar gitti.

za'ar oyunu gibi

bi' manzara daha paklar beni simdi!

**post-it-köşe yazisi, milliyet'tea pazar günleri. posu Postu, itin; postalamak iti, minibar kontrolörü, suyu pa halı so nucu, kapıyı itin.

bag dat cad desi

ses ettiğim yok

ortalık ta ses iz.

bu boşluk demek değil ama /

ısmarlama bir ezgi

geldi damağıma

dimağıma, kursağımda

sok aklar,

içi boş,

dışı boş;

içi boş,

dışı boş

araba,

elbise

dolu

açık dükkanlar

aşık atanlar

görünmüyorlar etraf lıca

sona. bas tiz damarım.

Islak!

ıslığım.

sonra / sonra sı

hava karardı

kara, ha vardı ha varacaktı

ay yalındı

ters yöne.., yanıldı

sadede

bir iki, tane ışık

ortalık_

kıvam kaydoldu

kıvamım' kayboldu

iyi aksamalar artık.

sürç-i aksan ım var dı sa da

affola

yürüdük o kadar, saatler boyunca

rumuz

1.4.98

konuk evi

Hah!

Ben

ne yapıyorum

“Koca- bir günün ardından”

Dene - ne - bilinir ki;

karşıdan karşıyı seyreti, yor'um:

sırsız aynadan uzanıp

camın cânımın

öbür tarafından

bularaktan

kendimi

“Yazarken, bu diz ‘ leri

koca bir ton, ten, tin, tin dolusu-kurusu

daha kaçırı - verdim..

acı yanı bu rası”

Bundan sonrası

bunalık

“bul anık suda

son kala, balık

som balık;

es kaza, insan

so. alık”

ar

iz

ona

rü

ya

sı.

ben

a cemi

ne be. ce ririm..!

pen cere, baka baka

cen dere, kara kara;

can dara, düşe kaka

Key if sizim

Anlamsızım

Kendime gelir im im

ne diye, neyi niye

Allah'ım

yalnızları oynuyorum

yıldızım' soluyorum

yaldızını soluyorum

soramıyorum

Kel afet imgeleri ile

yüklü ceyim

iyi ki,

din giliyim

iyi iki

den giyiliyim

sevgilim

de gilim

karlı kaşım

inc' itici dudağım

melül göz lerim

-den başka neyim.

Hah işte;

daha ne,

aynada âyan

bêyan karşım.

Al birini

vur ö te kine.

hıh!..

tiks indim.

“şam ağzım

som alığım

as asıya, yaz asıya

kadear

zam-

anlaman

artık

geçti.

taa ki (pp)

yat'sıya

denk geldi..”

31.3.98

Bos tan cı

hey hey

uyumanın şimdi sırası mıı

Kaçık Kaaşık

Bugün şık oldum

yarın a'şık olurum…

Ben;

Beraber olsam on'la

Sevsem sevinsem?

-Derb'der dolansam

Sersem serilsem.

Y'apışık kalsak ola ki.

Ertesi gün serinlikle

pışık olurum -

Örtesi günler ah!

Ben, hep pişman - pişik olurum.

Karışık

16-12-97

(Bu ben:-)

AHBAP'LIĞIM VAR iSTANBUL'DA

HATTA, TOPLA TAŞIM HATTINDA

(DOSTUM)ALi'Yi ÇIKARDI KARŞIMA.

AMA; YOK HiÇBiRiNi ARAYASIM:

YASINI TUTTUĞUM, YASASINI KOYDUĞUM

BiR ŞEY DEĞiL

ADA KONAMAYAN BiR

ARA YAŞTA DA DEĞiLiM.

SADE', BiR YA Ş AM SÜRTÜSÜ..

..KENDi iÇiNDE GERiLiM, DELiRiM...

NE OLDUĞUNU BU KEZ DE

BiLMEDEN GEÇiNDiĞiM,

GÜZÜ GEÇiRDiĞiM, KIÇINA DAYANDIĞIM.

NE VARDIYA!

HENÜZ ERKENKEN

(JEN E RiK DE FONDA TEZAT HÜRAT DALGASI,

ÜSTTE GEÇEN ALTYAZ(G)I:)

...EL DE iKEN GÜZ EL...

KELDE, TAKIMLAR, KIYIYA YELKEN AÇMAMIŞKEN

"SIRTA KAM BUR KULUP"

 

BAYIRA KARŞI ÇADIR ÇÖKMEDEN

 

HIh hIh - soluk soluk'a da kaldIk...

EYER, KUŞANABiLSEYDiM.......

(Başka biri konuşuyor benimle şimdi :-) :-(

ADAM SEN DE

ADIM NASIL OLSA SENDE

HELE, BAK GÖR BAK, TEKBiR SECDE;

BiR TEK ADIM SENDELE.

ODANDA KAPALI KUTUSUN

PAtikli ayakların HALI DA, KAP KAPA

KAPKARA.

ADAN ISSIZ yüzsen mil öten'de tek kara parçası

SENiN "iSSE" NEDEN UMURUNDA DEĞiL!

KENDi HiSSEME üzülüyorum YANi iÇiN iÇiN SENiN iÇiN.

HADi BUNA KADEH KALDIRALIM HO HOYT, ÇiN ÇiN!

OOOOOF, ANLAYAMIYORUM iŞTE BU KAEDEAR,

YETER!

iNSANIM, CiGERiM, iNA NA NIM:

..AH iŞTE SEN BiR iSTE SEN..

ASLINDA NELER OLACAK NELER!

SENiN YERiNDE BEN OLSAM BEN

YANi YERiNMEK-GERiNMEK GiBi OLMASIN AMA

ÇOK ŞEY YAPARDIM ÇOK!

YOK ÖYLE DEĞiL DE, YANi:

AMAAN CANIM T AMA M!..

..SUSTUM, KARIŞ MAM.

Bi' DAHA KARIŞIRSAM

iKi OLSUN...

olsun

ben niye se N D E LEYEYiM Ki

EN FAZLA SANDALYEYE, BiR TABUREYE ÇIKARIM

TA BURAMA GELMiŞ OLUR ÇÜNKÜ

SALARIM YULARI BOŞLUĞA, SARARIM BOYNUMA

BOŞALTIRIM AĞIRLIĞIMI AYAKLARIMDA

SONRA Bi' TEPiK

ASILI KALIRIM BOŞLUKTA...

ARTIK BENi NE ZAMAN HATIRLARSANIZ;

MORARAYAZDIĞINDA MI ORAM BURAM - KORKTUĞUNUZDA,

VE YA KUT: BURAM BURAM KOKTUĞUMDA

SILA ÖZLEMi KALMAZ ZATEN.

SONRADAN O ANI SORANLARA

ANLATIRSINIZ, HAYATINDA iLK DEFA

SIMACA GiDiYORDU DiYE ANLAYANA.

VA SiYETiMiZ DE HAZROLDU BÖYLELiKLE:

YAZIN!

"ÖYLE UZUN ZEPLENDi Ki HAVADA

iLiKLERiNE KADAR DONDU KALDI".

ALLAH..

RAHMET YAĞDIRSIN

SON GÜNLER DE RAĞBET ÇOK DA...

31.12.97-1.1.98 idi

neresi

yersiz soru,

sonu.

hayırlı alışveriş!

bugün pazartesi

“sorun”un ertesi

un somun ekmek

um sorum emek

kafam ın tası attı

pazar ın tesi attı

nazar değ mesin artık

aldım altıma atımı

alınıverdi-Allah verdi,

alıştıra alıştıra-bir çırpıda

Bravo bana

na'çar baban, arab an..'

gelini verdi, güveyi gitti

son kertesi

bu işin

bundan iyisi

sağlığı canının

Tunç Medeni

4 4'lük ve

Bir Pazartesi

Fincandan Çıkan Can

Bir buçuk sene sonra gelip bir araya

Heves ile baktığımız kahve falında

‘Ölümü gördük', ama yorduk başkasına

Yorulmuş ürkmüştük, bilemedik açıkça

Ölüm, ölen o solgun suskun puslu yüzmüş

Çevresindekileri çoktan, çokça üzmüş

Gördüğüm, kördüğüm, yüz çukurları belli

Sevimli velet, hayal-et, Kespır suretli

Yalnız, manasız, taş gibi donuk bakışlı

Masum veya arıtılmıştı günahları

Ya ölmüş çoktan ya daha hiç doğmamıştı

Kendinden mahzun, sitemkar böyle olması

Telve imgesi birden ‘oldu' kurukafa

Karakorsancı ve atı, aha baksana!

Konya kaçkını, o evliya sakalıyla

Hayranlık ürküntü iğre.ti bir arada

Ey Ali Dayı sen çok yaşa mutlu yaşa

Güvercinlerinle bulutları kovala

Ne var zaten ağır ağaran bu dünyada

Meraklanma iyi, kalanların arkada

***

Ananemin evi Ankara K.Esat'ta

Bahçeleri yok, yol olmuş Bankacı Sokak,

Birlik Apartmanı dokuz no. En üst katta

Akık çatı, terası dolu anten çanak

Kocatepe'ye bakan o eve bakınca

Fotografını bakanlığın kullandığı

Alacağım tat acı dolu bundan sonra

Ağır, keskin, ‘silinmez asla'; daha farklı

Çatı katı, çat kapı, ‘merhaba anane,

Geldim, anahtarı verip veda etmeye'

Derken, ‘Ali dişarıda ölmüş ya' diye

Duyduğum, anlamıyorum elbette önce

Ayakkabımı çıkarmadan girdiğimde

Ali ölmüş Alpanı ara diyor ‘anne'

Telefonu tuşlamakta beceriksizce

‘Dışarısı' neresi ‘ölmek' ne kelime

İyi, dışarısı dediği teras zaten

Ölmemiş bayılmıştır ayıltırız hemen

Bayılmamış mıydı anane de önceden,

Düşündüklerim, onu dışarı izlerken

Gördüğüm manzara gayet normal, sorunsuz

Koca Dayı uzanmış uyukluyor yalnız

Kendinden mi bilmem hafifçe sola devrik

Ama herşey yerinde ne fazla ne eksik

Geçildi içeri arandı işten Dayı

‘Ölmüş' yerine ‘Vefat etmiş' kullanıldı...

”Dayım gelecek sen de otur biraz dinlen.

Haydi nasıl oldu anlat bana ilk elden...”

Dışarı tekrar çıktığımda tek başıma

İlk önce bakmaya, ardından sırasıyla

Yaklaşmaya, dokunmaya, anlamlamaya

Korktum, ya höö diye birden canlanırsa!

Sonra tek tek sorguladım korkularımı

Aslolan canlanması mı uyanması mı

O bildik ses tonumla seslendim adını

Suyla ovdum bileğini, ama kalkmadı

Nabzını yoklasam da ne anlarım ki ben

Ah Dayı sen de artık bir an önce gelsen

Gelse ne olacak, göçmüş işte rahmetli

Ne yapılır, şu anda onu düşünmeli

Hayatımda ilk kez görüyorum bir ölü

İlk kez yakın bir akrabam, yanımda öldü

Karşımda, o yerde ben de ayakta durmuş

Yerde ayakta kuşları, sakin kudurmuş

Soluk soluklaşırken nasıldı acaba

Nedir üstünde durduğu o kara torba.

Kalbin atmaz olmuş yaşın atmış olmadan

Nerenin yolcusu bedenden çıkınca can?

Sonrası, sonrası var mı, anlatılır mı...

...Diyeceğim, üstünü örttük, vardı Dayı...

Bir kardeşin abiyi o halde bulması...

Bana sade oradan uzaklaşmak kaldı...